7 april 2016

Bij de boer

Mijn roman Het huis met de blauwe luiken, en het vervolg daarop waaraan ik nu werk, spelen zich af op het Franse platteland. De streek ken ik goed, dus de glooiende heuvels, de traag stromende Loire en de mistige ochtenden kan ik sfeervol en correct beschrijven. Maar Loes, mijn hoofdpersoon, woont tussen de boerenbedrijven en komt dus ook in aanraking met het boerenleven. En daar weet ik dan weer weinig vanaf. Toch is mijn manuscript niet compleet zonder details van dat boerenleven, dus ergens moet ik de nodige kennis en inspiratie voor het schrijven van de bewuste scènes vandaan halen.

 

Nu is dit een probleem dat veel schrijvers tegen zullen komen tijdens het schrijfproces. Niet specifiek het gemis aan kennis van boerderijdieren en het landleven, maar van een bepaald thema dat belangrijk is voor hun verhaal. Dat kan van alles zijn, van astronomie tot aandelenfraude, tot, in mijn geval, de barensnood van een koe.

Het is dus aan de schrijver om ervoor te zorgen dat hij/zij de juiste kennis vergaart, of als dat niet lukt, een slimme draai aan het verhaal te geven waardoor het hele probleem komt te vervallen.

 

In het geval van mijn manuscript valt er echter niet aan te ontkomen. Een verhaal dat draait om een nieuw leven op het Franse platteland, dat móet wel details over het boerenleven bevatten, anders is het niet geloofwaardig. Gelukkig is er facebook, waarop de mooiste foto’s en bijbehorende verhalen voorbij komen, bijvoorbeeld van Boerburgertweet, waarbij elke week een ander boerenbedrijf in Nederland uitgebreid twittert en facebookt over alles wat er op en rond de boerderij gebeurt. Maar ook ‘zomaar’ mensen plaatsen juweeltjes op facebook, zoals de mij onbekende man die vorig jaar ergens in Twente een koe in barensnood aantrof in de wei en het inmiddels al half geboren kalf veilig ter wereld hielp. Hij beschreef het voorval uitgebreid en plaatste er foto’s bij waarop massaal werd gereageerd. Zo kwamen ze ook in mijn timeline voorbij, waarop mijn ogen begonnen te glinsteren en het in mijn hoofd begon te ratelen, ik de foto’s opsloeg en aantekeningen maakte van zijn relaas.

 

Nieuwsgierig hoe ik deze en andere plattelandsjuweeltjes in mijn manuscript heb verwerkt? Volgend voorjaar verschijnt mijn nieuwe boek en kun je het zelf lezen. En mocht je nog een mooi verhaal over het boerenleven voor me hebben (het mag ontroerend, merkwaardig, onverwacht of zelfs gruwelijk zijn) dan hoor ik het graag!