december 2012

Buikpijn en een fijne remedie

"Dingen die buikpijn opwekken, verdienen een prettig geneesmiddel zoals nieuwe schoenen of chocolade en een fijne film."

Er zijn een paar dingen waar ik steevast buikpijn van krijg. Bovenaan de lijst staat een bezoek aan de tandarts (ril!) en naar de huisarts ga ik ook niet graag, zelfs niet als het om onschuldig bloeddruk meten gaat. Bij de gedachte aan een naald begint mijn maag te draaien en de combinatie van naald en mijn blote huid binnen mijn blikveld is genoeg om bijna flauw te vallen.

 

Ook gebeurtenissen die buiten de medische sfeer vallen, kunnen buikpijn opwekken. Bijvoorbeeld het inleveren van een manuscript bij uitgeverij of literair agent. Komende week ‘mag’ ik weer. Dan stuur ik mijn werkdocument op naar Chris Kooi en mag hij het lezen en beoordelen, de zwakke punten aanwijzen en suggesties doen waar ik vervolgens mee aan de slag kan gaan. Ik zou me erop moeten verheugen want samen maken we een beter boek dan dat ik in mijn uppie doe. Maar eerlijk gezegd voelt het net zo aan als naar de tandarts gaan. Rillerderil, bibber en huiver.

 

Soms vraag ik me af, zal het ooit anders worden? Zal ik het inleveren van het manuscript van mijn vijfde of tiende boek als een peulenschil ervaren? Waarschijnlijk niet. Die spanning zal vast altijd blijven en misschien is dat ook wel goed. Het houdt je immers scherp. Het zorgt ervoor dat je altijd je uiterste best blijft doen, want o jee, o jee… de inlevertermijn komt in zicht.

 

Maar dingen die buikpijn opwekken, verdienen een prettig geneesmiddel vind ik. Als ik naar de huisarts ben geweest, kruip ik dus lekker op de bank met thee en chocolade en bekijk een troostdvd. Als ik naar de tandarts ben geweest, fiets ik via de winkelstraat terug naar huis en koop nieuwe schoenen of een leuke jurk. Een manuscript inleveren vraagt echter om de beste remedie, want anders dan bij de (tand)arts is na het aanklikken van de verzendknop het leed niet geleden. Daarna begint het eigenlijk pas. Het wachten, het vrezen, het nagelbijten en de buikpijn. Net zo lang tot het verlossende telefoontje of e-mailbericht komt. Dat vraagt dus om het betere beloonwerk: een heerlijke massage bij mijn favoriete beautycentrum. De behandeling is al geboekt (met glaasje bubbels toe, hoera!), nu nog inleveren.