mei 2012

Debuteren voor 2

Ik denk dat het wel het spannendste moment in een schrijverscarrière is, het moment dat je allereerste boek uit komt. Het moment dat je het gedrukt en wel, als een boreling, in je handen houdt en beseft, nu is het echt. Nu kan iedereen het/haar lezen en beoordelen. Meer dan spannend en de weg ernaartoe is geplaveid met twijfels, angst, hoop en grote dromen. Wat een geluk als je de spanning van het debuteren een beetje kunt delen met een mededebutant!

 

Dat geluk viel mij ten deel, besefte ik afgelopen november. Toen kwam namelijk de Boekerij voorjaarsaanbieding 2012 uit waarin mijn debuutroman Véronique werd aangeprezen maar ook heel veel andere boeken. Eén daarvan was het intrigerend ogende Reigers vlucht van Sophie Lucas. Nederlands debuut / briljant debuut van een verhalenvertelster pur sang / nieuw fantasytalent van eigen bodem. De superlatieven spatten van de pagina af. Ik was gepast onder de indruk. En heel benieuwd. Blij ook, want Sophies boek zou een maand voor dat van mij verschijnen. Zo kon ik mooi een beetje afkijken wat er in de laatste aanloop naar publicatie allemaal moet gebeuren. We vonden elkaar al snel op twitter en facebook en behalve dat het leuk contact opleverde, kon ik ook zien wat een zetproef en een boekpresentatie inhouden, voor ik er persoonlijk mee te maken kreeg (en nog krijg).

 

Sophies debuut hield mij dus bezig en wie mijn tweets een beetje volgt zag @reigersvlucht aardig vaak voorbijkomen. Mooie reclame voor haar want ik weet in elk geval van twee mensen uit mijn omgeving dat ze het boek hebben gekocht. Natuurlijk stond ik ook zelf bij de kassa van de plaatselijke boekwinkel. ‘Eenmaal Reigers vlucht, graag.’ Ik dook ermee op de bank zodra ik kans zag ─ zodra de laatste werkzaamheden aan mijn eigen manuscript het toelieten! Benieuwd was ik, maar ook een beetje zenuwachtig. Ik hoopte heel erg dat ik het oprecht goed zou vinden.

 

‘Het is niet echt fantasy,’ vond een van mijn medelezers weifelend, misschien speurend naar draken en trollen. Daar kan ik niet over oordelen, ik lees nooit fantasy. Wat het wel is: zo’n boek dat je niet weg wilt leggen. Zodat je al lezend blijft tandenpoetsen tot het schuim… nou ja, totdat je het wel móet wegleggen. Zo’n boek dat je op het aanrecht legt en leest terwijl je zonder te kijken in een pan roert en… oeps, toch maar even opletten tijdens het koken. En mijn kritische medelezer? Die was toch ook zo geboeid dat ze razendsnel door de pagina’s heen vloog, omdat ze moest weten hoe het verder ging, hoe het zou aflopen. En toen ze dat wist de laatste hoofdstukken nog eens op haar gemak overlas.  

Reigers vlucht is een debuut dat naar meer smaakt. Zo moeten er meer komen…