27 november 2013

Kerstverhaal-1

"De fabrieksarbeiders woonden in krotten van huizen en Coenraad Stork vond dat het anders moest."

Elke middag en avond wandel ik met onze hond door het mooie tuindorp ’t Lansink in Hengelo. De wijk werd in het begin van de vorige eeuw gebouwd dankzij Coenraad Stork en enkele andere vooruitstrevende Hengelose industriëlen. Rond 1900 woonden arme (fabrieks)arbeiders meestal in erbarmelijke omstandigheden. Hun huizen waren krotten: vochtig, beschimmeld, krap, donker en vies. Coen Stork was rijk en succesvol, en had bovendien oog voor het leed van de minder gelukkigen. Hij bezocht in Engeland enkele tuindorpen (zoals Port Sunlight Village) waar eenvoudige arbeiders in prettige omstandigheden konden wonen. ‘Zo wil ik het in Hengelo ook,’ nam hij zich voor. En hij kreeg het voor elkaar, met de hulp van andere weldoeners.

 

Door dit historische tuindorp wandel ik dus dagelijks en geniet ik van de architectuur en de typische tuindorptuinen met rozen, stokrozen, lavendel en andere bloemen. De laatste tijd kijk ik echter met een andere blik rond, want door diezelfde straten als waar ik nu loop, liepen in 1924 mijn nieuwste personages; die uit het kerstverhaal dat ik momenteel schrijf. De hoofdpersonen in dit verhaal zijn fictief, zoals het kamermeisje en de gasten van hotel ’t Lansink. Andere personages liepen en leefden er echt, zoals Herman Weijschede, die toen net een jaar uitbater van het hotel was, en de chef-kok Theo Driessen. 

Hotel ’t Lansink, midden in het tuindorp gelegen, was toen en is nog steeds een hotel van allure. Het restaurant heeft juist deze week een Michelinster (!) toegewezen gekregen, maar ook in 1924 stond de keuken van chef Driessen als voortreffelijk bekend.

 

Om mijn kerstverhaal van de juiste sfeer en achtergrond te voorzien, heb ik mij verdiept in de historie (leuk!) en krijg ik ook de medewerking van het huidige hotelmanagement (fijn!). Binnenkort mag ik boven eens rondkijken, waarbij ik verwacht dat de hotelkamers er grotendeels nog zo uitzien als in de tijd van mijn personages. En eerder mocht ik een prachtig oud gastenboek meenemen om thuis in alle rust te bekijken. Dit register bevat de persoonsgegevens van alle gasten die tussen juni 1949 en februari 1950 in het hotel logeerden. Ik kwam er bijzondere namen in tegen… maar daarover meer in mijn volgende blog.