juli 2012

Margriet

"Ik heb ze nogal eens maar ook nu is er weer sprake van een echt ‘de cirkel is rond’-gevoel."

Wauw! Een ander woord heb ik er niet voor. Wat supergaaf, stoer en fijn. Mijn boek staat vermeld op de boekenpagina van tijdschrift Margriet (nr. 30). “Liefhebbers van een goedgeschreven historische roman van vaderlandse bodem komen aan hun trekken met Véronique van Michelle Visser.” Dat schrijft Margriet-redacteur Heleen Spanjaard over mijn verzinsels. Een mooi compliment van een dame met veel toehoorders.

 

Natuurlijk ben ik blij met elk compliment van welke tevreden lezer dan ook. En dat Véronique nu in één van Nederlands grootste damesbladen staat vermeld, is zeker niet mis. Maar toch is dat niet de belangrijkste reden van mijn blijdschap met deze vermelding. Ik heb ze nogal eens, deze spannende periode waarin mijn romandebuut is verschenen, maar ook nu is er weer sprake van een echt ‘de cirkel is rond’-gevoel.

 

Ruim twee jaar geleden, in het voorjaar van 2010, besloot ik dat ik ‘de boer op’ moest met mijn schrijverijen. Als je als beginnend schrijver aan de bak wilt komen, dus een uitgever voor je werk wilt vinden, moet je veelvuldig van jezelf laten horen. Je moet zichtbaar worden. En dus deed ik mee aan www.tenpages.com, liet ik een eigen website maken en begon ik met het bijhouden van een blog. Dit laatste deed ik op de website van Margriet. Waarom daar? Omdat het gratis is (jeeh!) en omdat ik vond dat ikzelf als persoon en mijn schrijfwerk als genre goed bij Margriet pasten. Een jaar lang plaatste ik één of twee keer per week een blogbericht over de voortgang van mijn schrijven, over de kans die uitgeverij Boekerij mij bood en over alle ups en downs die je al schrijvende tegenkomt. Ik kreeg er leuke reacties op van lezers en medeblogsters.

 

En toen. Toen liet de techniek ons in de steek. Wat ik ook probeerde, inloggen lukte niet meer. Ook al waren redactiemedewerkers via telefoon en e-mail zeer behulpzaam, het systeem wou niets meer met me te maken hebben. Bij de pakken neerzitten is niet mijn ding en aangezien het toch tijd was voor een nieuwe website, besloot ik daar ook maar een blogfunctie op te laten plaatsen. Mijn Margriet-dagen lagen achter mij. Maar mensen, wat fijn om Véronique nu juist in dat blad terug te zien. Bedankt Margriet, voor alles!

 

En dan staat er vandaag (23 juli) in ‘mijn’ regionale dagblad TC Tubantia ook nog eens een paginagroot interview met mij. Het kan niet op. Een mens zou er zomaar aan kunnen wennen :-)