7 februari 2016

Nummer vier

De kogel is door de kerk: Boekerij zal ook mijn vierde roman uitgeven. Er zitten al heel wat maanden werk in het manuscript, en daar was ook al aardig wat contact over geweest tussen mij en redacteur en uitgever, maar de officiële bevestiging ‘we geven het boek uit’ liet nog op zich wachten.

Dat lag ook aan mij, want ik wilde eerst eens flink de handen uit de mouwen steken voordat ik mijn redacteur wat liet lezen. Natuurlijk was er al heel wat bekend over dit nieuwe boek, dat immers het vervolg is op mijn vorige roman Het huis met de blauwe luiken. Dezelfde hoofdpersoon: Loes Beekman, die in Frankrijk een nieuw leven en een chambres d’hôtes is begonnen. Dezelfde bijpersonages ook: Sjoerd de klusser en Georgette de bistro-eigenaresse natuurlijk, en nog meer oude bekenden zoals boer Leclerc en buurvrouw Renard. Maar ook nieuwe figuren en nieuwe plotlijnen. Bovendien een goede dosis romantiek en een vleugje seks.

Vlak voor de kerstvakantie leverde ik mijn manuscript in bij mijn redacteur en toen was het wachten geblazen. Inmiddels ben ik niet meer bloedzenuwachtig in deze fase, zoals eerder bij mijn eerste en tweede boek nog wel. Buikpijn kreeg ik ervan, en nare dromen. Misschien heb ik inmiddels wat meer zelfvertrouwen gekregen, en durf ik meer te geloven in mijn eigen schrijftalent.

In elk geval kwam afgelopen week vanuit Amsterdam het groene licht en dat is toch een opluchting en een feestelijk moment. Want ook al heeft uitgeverij Meulenhoff Boekerij al drie keer een boek van mij uitgebracht, dat betekent niet automatisch dat dat weer het geval zal zijn. Gelukkig heb ik het zelf niet meegemaakt, en hopelijk blijft dat zo, maar ik heb wel om mij heen zien gebeuren dat er halverwege het schrijfproces toch de stekker uit een project wordt gehaald.

Feest dus, hier in mijn schrijfkamer.

En daarna weer lekker verder werken want er moet nog heel wat gebeuren voor het manuscript in een echt, gedrukt boek is omgetoverd. Alors, koffie en croissantje erbij en dan duik ik weer in het Franse gevoel, en in het fictieve leven van Loes in het bestaande dorp Pommiers.