december 2011

Terug

"...zitten, schrijven, plaatsen. Klaar. Heel anders dan het schrijven van een dikke roman."

Hèhè, ik kan weer bloggen. Raar dat een mens dat kan missen, ik had het ook niet van mezelf verwacht. Maar toch, wat fijn dat ik weer kan bloggen. Anderhalf jaar geleden ben ik ermee begonnen op margriet.nl met als thema de beginnende schrijver en wat die zoal op z’n pad tegenkomt. Uitdagingen en momenten van euforie als het schrijven lekker gaat. Maar ook momenten van wanhoop waarop je achter je manuscript gezeten dingen uitroept zoals ‘Waarom doe ik dit?’, ‘Niemand zal dit boek ooit lezen!’ en ‘Ik kan het niet meer… echt helemaal niet meer.’

 

Daarnaast is het beginnend schrijverschap vooral ook eenzaam. Want al schijnen er wel 1 miljoen mensen in Nederland te werken aan een roman, aan gedichten of andersoortige teksten, dat gebeurt meestal in grote eenzaamheid. Stil op de spreekwoordelijke zolderkamer of gewoon aan de keukentafel.

 

Omdat al die eenzame schrijverszielen toch ook veel gemeen hebben, hun vragen over het uitgeefproces bijvoorbeeld, ben ik indertijd begonnen te bloggen. Ik wilde mijn eigen schrijfsores van me af schrijven, mijn passie voor het verhaal uiten en vooral ook kennis delen.

 

Afgelopen mei, precies een jaar na het plaatsen van mijn 1e blog hield mijn Margrietaccount ermee op. Bellen en mailen hielp niet, ondanks de vriendelijke en behulpzame medewerkers. Het was en bleef een duidelijk geval van onoverkomelijke systemfailure. Heel jammer want het wekelijks schrijven van een blogbericht was inmiddels een fijn vast schrijfmoment.

 

Nu mijn nieuwe site online gaat en mijn beginnend schrijverschap wel heel spannend is geworden -Véronique verschijnt mei ‘12- begin ik weer met bloggen. Ik ben terug van weggeweest. En dat is alleen al fijn omdat een blog schrijven een kwestie van zitten, schrijven, plaatsen is. Klaar. Heel anders dan het schrijven van een dikke roman.