27 december 2016

Terugblikken

2015 was voor mij eerlijk gezegd niet zo’n tof jaar, ook al verscheen mijn derde roman in de zomer en won ik eerder dat voorjaar de ‘Overijssels boek van het jaar’-prijs. Dat was natuurlijk allemaal heel gaaf maar ik voelde me van binnen veel minder blij dan ik meestal van buiten toonde. Eind vorig jaar moest de knop om, vooral mentaal. Mijn altijd lieve en meedenkende man dacht dat het goed voor me zou zijn om naast het schrijven (eenzaam en alleen van nature) weer een baantje buitenshuis te hebben. Vanwege de contacten, het met iets anders bezig zijn dan alleen mijn fictieve werelden, en natuurlijk vanwege wat extra inkomsten want schrijver zijn is prachtig mooi, maar niet voor de bankrekening.

 

In februari van dit jaar vond ik een perfect bij mijn schrijversleven passend baantje, namelijk als aulamedewerker bij uitvaartorganisatie Yarden. Klinkt misschien een beetje vreemd, ik moest zelf natuurlijk ook best wennen in het begin, maar het bevalt me uitstekend. Opgevrolijkt door mijn nieuwe werkkring (ja echt) genoot ik ook weer meer van het schrijven. Het vervolg op Het huis met de blauwe luiken kwam elke maand meer tot leven. Nu had ik zelf eerst het idee dat het boek in de herfst van 2016 wel kon verschijnen. Helaas kwam dat niet goed uit voor de planning van uitgeverij Boekerij, en werd de verschijning van Vriendschap in Pommiers uitgesteld tot de zomer van 2017.

Maar wat eerst even slikken was, bleek al snel een mooie kans om nu eens extra de tijd te nemen voor het perfectioneren van een manuscript. Zonder een prangende inleverdeadline op de kalender kon ik rustig achterover leunen en verhaallijnen bijschaven, dingen toevoegen en dialogen die ik al prima vond nog eens uitgebreid onder de loep nemen om te zien of het nog beter kon. Wat meestal het geval was.

Enkele dagen geleden heb ik het manuscript weer opgestuurd naar mijn redacteur, met het gevoel dat Vriendschap in Pommiers wellicht niet mijn beste boek is, maar zeker het best uitgewerkte manuscript. Een lekker gevoel is dat.

 

Ondertussen zijn de voorbereidingen voor de uitgave al in gang gezet: de ontwerper die het omslag van Het huis met de blauwe luiken heeft gemaakt, werkt aan een bijpassend omslag voor het nieuwe boek. Ik ben heel benieuwd en weet zeker dat ik weer aangenaam verrast zal worden. Ook laat ik binnenkort een mooie nieuwe auteursfoto maken, en heb ik zojuist een tekst voor de boekhandelscatalogus naar de uitgeverij gestuurd. Kortom, de wielen zijn in beweging, het boek komt eraan.

 

Het hele jaar 2016 overziend kan ik stellen dat het gevoelsmatig een veel beter jaar voor mij was. Met goede moed en veel schrijflust ga ik 2017 tegemoet dat voor mij vooral in het teken van het schrijven van mijn volgende historische roman zal staan. Ik verheug me erop, en wens jullie ook allemaal een prachtig 2017 toe. En mocht je niet zo lekker in je vel zitten, dan hoop ik dat je de weg naar boven weer kunt vinden; mij is het ook gelukt dus jou zal het ook vast lukken.