februari 2013

Uniek

Mijn tante Gerdien is een echte powervrouw. Ze is echtgenote, moeder en oma, heeft een baan waarvoor ze de wereld rond reist, is/was politiek actief en doet in haar vrije tijd aan boekbinden. En daarbij is ze ook nog eens een leuk en aardig mens.

Jaren geleden, toen ze voor het eerst hoorde over mijn schrijfactiviteiten, zei ze al dat ze mijn eerste boek voor me zou binden. Het duurde daarna nog een hele tijd voordat Véronique in beeld kwam, maar het aanbod stond.

 

Uitgeverij Boekerij liet bij de drukker twee stuks 'losse' inhoud voor mij apart leggen en afgelopen zomer toog ik met de papieren naar het powerhuis. Mijn tante ging aan de slag en ik was heel benieuwd.

 

Eerst verschenen er nog regelmatig foto's op twitter, zoals deze. Maar toen het binnenwerk eenmaal af was en het omslag aan de beurt, werd het stil. Ik zou het eindresultaat te zien krijgen en moest tot die tijd maar rustig afwachten. Niet mijn sterkste punt, rustig afwachten.

 

Begin dit jaar kwam het telefoontje: het boek is af! Zorg jij voor koffie, nemen wij het boek mee.

Spannend!  En het resultaat vind ik prachtig en heel bijzonder.

Mijn tante zei vooraf dat ze de inhoud van het verhaal wilde vertalen naar het omslag. Dat is goed gelukt.

Het linnen omslag is geverfd in rood (de haarkleur van Véronique) en groen (de kleur van de natuur op Welestae en op Java) en op een manier bestempeld die me aan reisdocumenten doet denken. 

Op de voorkant staat een vrouw die inderdaad zo Véronique zou kunnen zijn. Haar figuur is afgebeeld voor de Wintertuin van hotel Krasnapolsky in Amsterdam, de zaal waar haar rampzalige builoft wordt gevierd.

 

De achterzijde van het boek toont de Indische periode uit haar leven. Het groen van natuur met daarin een foto van een Javaans dorp met twee vrouwen die Aba en haar tante zouden kunnen zijn. Een fotocamera, waarmee Véronique haar bevochten vrijheid uitleeft, en een portretje van Aletta Jacobs, de grote inspirator, maken het beeld compleet.

 

Dit prachtige en unieke exemplaar van Véronique staat nu te pronken in mijn schrijfkamer. En stiekem ben ik benieuwd hoe Gerdien mijn nieuwe boek zou 'vertalen'...