12 november 2013

Veertig

"Midlifecrisis en drastisch het roer omgooien, dat begint toch bij veertig?"

Hiep hiep hoera, gefeliciteerd met mijzelf want vandaag word ik veertig jaar!

Best een dingetje, die 4. Wordt nooit meer een 3, alleen maar meer. Maar hé, recentelijk zag ik in mijn omgeving nog iemand de 40 niet halen en dat is reden genoeg om nu te juichen: Ik ben veertig en op naar 41!

 

Ik ben vandaag niet anders dan gisteren of morgen, maar toch is zo’n getal een uitgelezen moment voor reflectie en voor een eventuele schrikreactie om vervolgens drastisch het roer om te gooien. Midlifecrisis, dat begint toch meestal met veertig?

 

Daar zal ik allemaal geen last van hebben. Mijn leven is misschien wel beter dan het ooit geweest is. Toen ik dertig werd, stond mijn leven in het teken van ziek zijn en van een zoektocht naar wat wil ik nu eigenlijk? Tien jaar later is mijn gezondheid beter dan het in vijftien jaar is geweest en weet ik niet alleen wat ik wil, ik bén het inmiddels ook: schrijfster van historische romans. Tel daar een gelukkig huwelijk, fijne familie en vrienden en een knuffelig hondenmaatje bij op en ik zeg: dit decennium kan niet beter beginnen. Daarbij neem ik de plakkilo’s, de rimpels, de verzakkingen en het uithangen, het asymmetrisch krimpen van de schedel (!) en ander ongemak graag voor lief. Bring it on. Het geeft me alleen maar meer om over te schrijven.