5 januari 2016

Werkvakantie

Ach, wat hebben wij schrijvers het toch zwaar... dan moeten we naar een museum om inspiratie op te doen, dan Downton Abbey kijken omdat het historisch gezien zo interessant is en dan weer op werkvakantie naar Frankrijk om locaties te bekijken en verhaallijntjes voor het manuscript te bedenken.

 

Hard werken was het dus toen ik vorige week kerstvakantie in ons familiehuis vierde, maar op 28 december even niet want het was heerlijk warm in de zon en ik moest van mezelf verplicht buiten gaan zitten lezen. Ook dat kan ik trouwens nog best als 'werken' wegschrijven want mijn personage Loes woont immers in het Franse dorp Pommiers en als ik schrijf dat ze op de laatste dagen van het jaar buiten koffie drinkt met de gasten van haar chambres d'hôtes dan moet ik natuurlijk wel zelf ervaren hebben of dat kan...

 

Loes? denk je misschien. Daarmee bedoel ik Loes Beekman, de hoofdpersoon in mijn recentste boek Het huis met de blauwe luiken.

Ook nu beheerst ze mijn leven want ze speelt opnieuw de hoofdrol in Herfst in Pommiers (werktitel), het boek dat ik momenteel schrijf, en het vervolg op Het huis met de blauwe luiken.

 

 

 

 

Vorige week heb ik dus locaties bezocht - onder meer het stadje Renaison, de domicilie van een nieuw personage - en mijn inspiratievoelhorens open gezet en aantekeningen gemaakt in mijn Rode Boekje, het notitieboekje dat de basis is van elke roman die ik schrijf. Fijn hoor, zo'n werkvakantie.