Zo rijk, en toch niet

"‘Vergeet die debuutroman. De boekenwereld is vies en vunzig,’ zo kopt de cover."

Schrijven. Het is zo heerlijk. Of het nu om een manuscript voor een boek gaat, of een blog, een kort verhaal, een sprookje, een eigen levensverhaal of een (liefdes)brief: het uiten van je ideeën, gedachten en gevoelens via schrift is zo’n prettig creatief proces dat enorm veel voldoening oplevert. Dat vind ik niet alleen, dat vinden al die tienduizenden Nederlanders met (soms stille) schrijfambities ook.

 

Woon je in Twente en heb je ook zo’n plezier in schrijven? Kom dan in september naar één van de vier workshops die ik samen met collega-schrijfster Kim ten Tusscher verzorg in diverse bibliotheken. Deelname is gratis (dus wat houdt je nog tegen?!) en ons programma is leerzaam en leuk. Meld je wel vooraf even aan bij de bibliotheek van je keuze. De complete agenda vind je hier.

 

Dus schrijven is fijn, daarover zijn we het eens. Wat jammer toch dat er amper een belegde boterham mee te verdienen valt. Dat geldt niet alleen voor beginners maar ook voor auteurs die bij de bekendste uitgeverijen ‘zitten’, wier boeken in winkels en in bibliotheken naar lezers staan te lonken en over wier werk mooie stukjes verschijnen in tijdschriften, kranten en blogs.

Dat is mijn eigen treurige ervaring, maar het wordt ook weer bevestigd in een artikel in Nieuwe Revu nr. 33 van dit jaar.

‘Vergeet die debuutroman. De boekenwereld is vies en vunzig,’ zo kopt de cover. Nou kan ik mij niet vinden in die woorden maar mijn nieuwsgierigheid was gewekt. Schrijfster van het artikel Rianne Meijer begint met de brief die ze van haar uitgever kreeg. “‘Vanwege tegenvallende resultaten hebben we besloten de verkoop van uw boek De Onverschrokken Lafaard te staken.’ En zo belandt mijn literaire droom, een half jaartje na mijn grote debuut als romancier, in de ramsj.” Iets verderop stelt Meijer: ‘Schrale troost: ik ben lang niet de enige schrijver wiens boekenbaby een dergelijk lot is beschoren. Zeker voor debutanten blijkt het lastig, van het gemiddelde literaire debuut gaan minder dan duizend exemplaren over de toonbank. En ook daarna blijft het voor een hoop auteurs, als ze überhaupt weer een nieuw contract krijgen, sappelen.’

 

Nou, dat is waar. Maar toch is het niet alleen maar kommer en kwel. (Kim en ik vertellen je er alles over tijdens onze workshops...)

Tegelijkertijd geldt ook voor mij, sappelende schrijfster, dat ik naast het romanschrijven weer een baan nodig heb om de boodschappen te kunnen betalen. Dus…

 

Oproep! Ik zoek een baan in Twente, bij voorkeur op het gebied van communicatie/pr/tekstschrijven maar iets heel anders (en leuks) is ook prima. Ik heb eerder gewerkt als beleidsmedewerker communicatie en als tekstschrijver bij reclamebureaus. Als collega ben ik betrouwbaar, creatief, resultaatgericht en nog veel meer. Wil je meer weten, of heb je een tip voor me, mail naar mcrvisser@gmail.com

Bedankt!