9 januari 2014

Druk van de ketel

"De laatste fase van een boek schrijven is minder creatief, maar vereist wel concentratie en doorzettingsvermogen."

Het was flink aanpoten, de afgelopen twee maanden. Een persklaarmaker (een redacteur die, als laatste, op alle slakken zout legt om een boek nog net even beter te maken) had mijn manuscript doorgeploegd en het weer bij mij afgeleverd, zodat ik haar opmerkingen, correcties en vragen kon verwerken. En dat is een tijdrovende klus. Nóg eens neem je elke zin die je schreef, en die je tijdens het schrijfproces al vier keer kritisch hebt bekeken en herschreven, onder de loep. Het is een minder creatief aspect van het boeken schrijven, maar wel één dat veel concentratie vereist.

 

Alsof ik daarmee niet genoeg te doen had, had ik mij ook voorgenomen om een kerstverhaal over mijn eigen woonplaats Hengelo te schrijven. Het moest natuurlijk historisch verantwoord zijn, en ik wilde de personages en het plot de ruimte geven, dus het schrijven kostte meer en meer tijd, en het verhaal werd langer en langer.

Terwijl ik daar mijn aandacht aan weidde, lag het manuscript van Opstand een meter verderop beschuldigend en genegeerd te wachten op zijn beurt.

Mijn schouder- en nekspieren verkrampten, de wallen onder mijn ogen nestelden zich comfortabel op mijn gezicht en o ja, er waren tussendoor ook nog die feestdagen.

 

Ik weet al lang dat het belangrijkste instrument van de schrijver niet zijn creativiteit, zijn inspiratie of zijn taalgevoel is, maar simpelweg doorzettingsvermogen. Dus zei ik elke morgen tegen mijzelf: negeer alles, en schrijf!

 

Het kerstverhaal kwam op tijd af en ik haalde ook de inleverafspraak voor het manuscript van Opstand, op zondag 5 januari. Er vielen kilo’s druk van mijn schouders (nee, die wallen willen helaas niet weg) en het voelde als vakantie hebben van school. Geen huiswerk! Heel even, voelde het zo.

Inmiddels floepen de ideeën voor van alles en nog wat, en ook voor nieuwe verhalen, mijn hoofd binnen. En dat is heerlijk, maar voorlopig wel even zonder tijdsdruk.