Een kijkje in mijn schrijfkamer

Ben je benieuwd hoe mijn boeken tot stand komen? Hoe en waar ik research doe, inspiratie vind en hoe de samenwerking met een uitgeverij eruit ziet? Op mijn facebookpagina www.facebook.com/MichellesSchrijfkamer kijk je met me mee terwijl ik werk en lees je mijn laatste boekennieuws.

 

 

 

 

 

 

 

 



21 september 2017

Naar de TinekeShow!

Het bloggen schiet er de laatste tijd bij in. Het gaat sneller om nieuwtjes te delen via facebook en vooral vraagt mijn nieuwe manuscript veel aandacht. Maar nu heb ik toch weer iets superleuks meegemaakt dat zeker een blogje verdient...

 

Wat? Nou, afgelopen dinsdag 19 september was ik te gast bij de TinekeShow op npo Radio 5! Ik was nog nooit eerder in een Hilversumse studio geweest en was erg benieuwd. Uiteindelijk blijkt het allemaal precies zo te gaan en te werken als de regionale en de lokale studio's, alleen is het groter. In die zin was ik dus aardig voorbereid en ik was dan ook helemaal niet zenuwachtig want praten over mijn boeken gaat me altijd prima af. Zélfs met zo'n icoon als Tineke de Nooij :-)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hups, dinsdag in de trein naar Hilversum, het weer zat mee, de zon scheen heerlijk daar. Naar de studio, even een voorbereidend praatje met de redactie en iets leuks in een exemplaar van 'Een lucht vol Franse dromen' schrijven want dat kon gewonnen worden door een luisteraar. En toen naast Tineke achter de microfoon. Twee korte interviewtjes waren het, met muziek tussendoor. Het vloog voorbij, maar het was léuk!

Al veel te snel zat ik in de trein terug (want ja, de hond wilde gewoon uitgelaten worden, TinekeShow of niet...) maar het nagenieten duurt nog steeds voort. Wat een bijzondere en leuke ervaring.

 

Terugluisteren kan hier en hier.

 



21 september 2017

Een dappere nurse

Dit blog heb ik al op 15 mei geschreven, vlak na mijn verblijf in York. Maar inmiddels ben ik met deze input aan de slag gegaan in mijn nieuwe manuscript (o, het wordt zo mooi!) dus ik plaats dit blog nóg eens, omdat het weer helemaal actueel is en inhoudelijk zo bijzonder.

 

-----------------------------------------------------------------------------------------

 

Afgelopen week was ik met manlief een paar dagen in York en omgeving. Een prachtige stad is het, boordevol geschiedenis. Extra mooi was het dat er twee tentoonstellingen waren over de Eerste Wereldoorlog, de periode waarover mijn nieuwe historische manuscript gaat. In het Castle museum deed ik veel inspiratie op voor mijn roman. Bijzonder was onder meer de nagebouwde loopgraaf, waarin je een idee kreeg hoe het voor die arme soldaten geweest moet zijn.

 

Een museummedewerker liet ons een geweer uit 1918 zien, dat echt in die strijd is gebruikt. Met katoenen handschoentjes aan mochten we het vasthouden. Zwaar was het, al vier kilo zonder ammunitie en het bajonet van een halve meter dat er ook nog op hoorde. We hoorden dat de soldaten in principe eerst een training kregen waarin ze ook leerden omgaan met het geweer (tip: lees De witte veer van John Boyne als je daarover meer wilt weten!) maar dat dat er door de chaos ook wel eens bij inschoot en dat zo'n jonge onwetende soldaat door de terugklap van het schot (heet dat zo?) zomaar een gebroken sleutelbeen of kaak kon oplopen. Nou ja, dan kwamen ze tenminste in het veldhospitaal terecht, daar waren ze veiliger dan in de loopgraven!

 

Over die veldhospitaals kwam ik veel interessants te weten. Eén van de veel voorkomende letsels onder soldaten was oogletsel. Daarom hadden de artsen een uitgebreide voorraad met porseleinen 'ogen' in allerlei iristinten om de lege oogkas op te vullen.

 

In het Railway museum was een tentoonstelling over de Ambulance Trains: de treinen waarmee in Frankrijk en België de gewonde soldaten (ook krijgsgevangen Duitsers) van het front werden weggevoerd naar veiliger plaatsen. Met deze indrukwekkende expositie werd onder meer werd verteld over de vele dappere Engelse verpleegsters die in de veldhospitaals en in de treinen dienst deden. Ze waren dag en nacht omringd door de vreselijkste taferelen en hadden niet veel middelen tot hun beschikking om het lijden van de gewonden te verzachten. In de museumshop kocht ik een boek waarin de dagboeken van zo'n dappere nurse zijn gebundeld.

 

Terwijl ik op die tentoonstellingen rondliep, en later terwijl ik in het dagboek las en over alles nadacht, zag ik al snel een mogelijkheid om zo'n verpleegster in mijn manuscript te verwerken. Inmiddels ben ik weer thuis en kan ik het plot van mijn volgende historische roman verder ontvouwen; heerlijk werk is dat, ik ga er weer snel mee verder!

 



 
Agenda
Oud Engels Straattheater in Hengelo
Lezing over het schrijversbestaan, met schrijfvriendin Kim ten Tusscher