2 mei 2018

Drentse wortels

Mijn nieuwe historische manuscript Eline (werktitel) ligt momenteel ter beoordeling bij mijn redacteur van uitgeverij Boekerij in Amsterdam. Ik heb er met passie aan gewerkt, en hopelijk wordt dat herkend :-)

Het mooie van een boek schrijven is dat het verhaal zich ook voor de auteur vol verrassingen openbaart. Dat klinkt misschien vaag, maar ik bedoel ermee dat ik dit manuscript met een idee ben begonnen en dat gaandeweg dat idee steeds uitgebreider wordt maar ook verandert, soms totaal onverwachte kanten op. Het is een vloeiend proces dat je als schrijver deels probeert te sturen, en waardoor je je deels moet laten meevoeren.

 

Eén van de verrassingen van dit manuscript is hoezeer ik me verbonden ben gaan voelen met het fictieve Drentse dorp waar het zich afspeelt. Dat dorp in de omgeving van Assen is een noodzakelijke locatie voor het verloop van het verhaal ─ meer verklap ik daar niet over.

Nou ben ik niet onbekend met Drenthe; ik ben er zelf geboren (Meppel, 1973). Ook mijn moeder is er geboren en opgegroeid, en haar ouders, mijn opa en oma, waren helemaal Meppelaars in hart en nieren. Opa had een klompenmakerij in het centrum, net als zijn vader voor hem, en mijn oma woonde voor haar huwelijk met opa in het nabijgelegen dorp Ruinerwold.

Van oma kreeg ik een paar jaar geleden het boekje Vroeger volksleven in Drenthe, dat lang ongebruikt in mijn kast stond, maar dat ik tevoorschijn haalde vanwege research voor mijn manuscript. De beschreven gebruiken en leefwijzen op het Drentse land deden mij soms merkwaardig aan; ze leken van veel vroeger te zijn dan van slechts 2 generaties. En tegelijkertijd herkende ik soms dingetjes uit het boek in het doen en laten van mijn grootouders. Omdat ik zoveel met het verleden bezig ben, ben ik mij er vaak zeer van bewust dat mijn eigen leven ook wordt bepaald door de tijd waarin ik besta. Net zoals jouw leven, en dat van u. Want als ik honderd jaar geleden was geboren, had ik vast en zeker niet de mogelijkheden gehad om mijn passie voor schrijven te ontplooien zoals ik dat nu wel kan.

 

Mijn Drentse opa en oma zijn er inmiddels niet meer. Maar als ik me verdiep in het leven van mijn personages in hun dorp, vloeit dat in mijn gedachten een beetje samen met de leefomstandigheden die mijn voorouders echt kenden in Meppel en in Ruinerwold. Na wat googlen vond ik op online-begaafplaatsen.nl een foto van de grafstenen van mijn Ruinerwoldse overgrootouders. Het dorp in mijn manuscript is niet Ruinerwold, maar als ik naar die grafstenen kijk, voelt het soms bijna alsof ze samenvloeien. En dat betekent, om redenen die ik zelf ook niet echt begrijp, veel voor mij.