15 december 2017

Plotten met plakkertjes

Zo. De eerste grote schrijfspurt zit erop. Ik heb afgelopen najaar met veel plezier en goed resultaat aan het manuscript van mijn volgende historische roman gewerkt. Het verliep meestal erg voorspoedig, waarschijnlijk ook omdat ik al een paar jaar rondloop met het idee voor deze nieuwe roman. Ik wist al die tijd al wie de hoofdpersonen zouden worden, waar en wanneer ze zouden leven en welke grote uitdagingen ze op hun weg zouden vinden.

 

Inmiddels is mijn manuscript ruim 200 pagina's lang en iets meer dan 80.000 woorden rijk. Dat is op zich al een boek, maar nog niet genoeg voor dít boek. Het is ook al zoveel tekst dat ik het overzicht kwijt raak. En dus is het tijd voor een belangrijke volgende stap: het plotten, schrappen, schikken en herschikken met behulp van plakkertjes. Dit is een methode die ik eerder heb gebruikt tijdens het schrijven, en voor mij werkt het erg goed.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hoe werkt het? Ik ga eerst het manuscript vluchtig doorlezen en een zeer korte samenvatting per hoofdstuk op mijn kladblok noteren. Ook zet ik daarbij wanneer en waar zich iets afspeelt. Zo krijg ik op 1 blad een duidelijk overzicht van het geheel en zie ik al waar ik moet indikken of juist uitbreiden.

Vervolgens komen de plakkertjes aan bod.

Op de grote geeltjes beschrijf ik heel in het kort een scéne. Dat worden er minimaal tientallen, het kunnen er ook een paar honderd worden. Het kan gaan om grote plotwendingen, of kleine détails die vooral voor de sfeerbeschrijving nodig zijn.

De gekleurde strookjes zijn voor de thema's in dit verhaal: elk thema heeft zijn eigen kleur. Een thema kan ook samenvallen met een personage, bijvoorbeeld vrouwenkiesrecht met Aletta Jacobs. Zo kan ik goed visueel maken of die thema's soepel door het hele verhaal zijn verwerkt.

 

Uiteindelijk ga ik al die plakkertjes op de juiste plek in het manuscript opplakken. Op dat moment moet het zo zijn dat het verhaal helemaal rond is, zonder gaten, zonder saaie stukken en vooral met veel spannende wendingen. Dit proces neemt minimaal een paar weken in beslag, het houdt namelijk ook in dat ik ondertussen researchboeken blijf lezen om mijn nieuwe kennis meteen te kunnen verwerken in mijn manuscript. En verder is het geestelijk best een uitdagend klusje want ik ben in mijn hoofd continu lijnen aan het trekken, de verhaallijnen aan het testen en aan het zoeken naar oplossingen voor probleempjes die opdoemen. Eigenlijk zie ik in deze periode mijn manuscript als een soort film in mijn hoofd, telkens opnieuw, telkens weer diezelfde scènes; het echte leven wordt daarbij steeds vager en mijn wereldje kleiner.

 

Wanneer dit plot en plak-proces klaar is, ga ik weer schrijven. Dat is dan bijna makkelijk, want het denkwerk is grotendeels gedaan. Ik hoef 'alleen nog maar' de scènes uit te werken die ik tegenkom op mijn herschrijfronde vanaf pagina 1 tot het einde. Easy toch? ;-)